Rolnictwo regeneratywne przestaje być wyborem, stając się niezbędnym narzędziem w adaptacji do zmian klimatu oraz stabilizacji produkcji żywności. Regeneracja gleby i krajobrazu to inwestycja w ciągłość dostaw żywności oraz dochody rolników. Obecnie, w obliczu coraz bardziej ekstremalnych warunków pogodowych, takich jak susze i powodzie, kluczowe staje się zrozumienie, że zmiany klimatu mają bezpośredni wpływ na produkcję rolną oraz bezpieczeństwo żywnościowe.
Ekspertka w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, dr Agata Kruszec, podkreśla, że w centrum tej zmiany znajduje się dbałość o kluczowe zasoby, takie jak gleba, woda i bioróżnorodność. Bez obniżania presji na te zasoby oraz ich odbudowy trudno mówić o długofalowej konkurencyjności rolnictwa. Ważne jest, aby rolnictwo regeneratywne było postrzegane jako korzystne ekonomicznie, a nie jako dodatkowe obciążenie dla rolników.
Jednym z największych wyzwań, przed którymi stoi rolnictwo regeneratywne, jest brak zharmonizowanego podejścia. Obecnie funkcjonuje wiele różnych definicji tego terminu, co utrudnia zarówno wdrażanie praktyk, jak i ich ocenę. Dr Kruszec zaznacza, że potrzebne są jasne definicje oraz podejście oparte na wynikach, a nie na sztywnych listach praktyk. Regeneracja powinna być mierzona efektami środowiskowymi i ekonomicznymi, co przynosi korzyści zarówno rolnikom, jak i administracji.
Transformacja rolnictwa wymaga jednak większych działań niż tylko zmiany w pojedynczych gospodarstwach. Skala jest kluczowa, a osiągnięcie jej możliwe jest tylko dzięki współpracy pomiędzy różnymi podmiotami – rolnikami, organizacjami pozarządowymi oraz instytucjami lokalnymi. Przykłady projektów pokazują, że współpraca może przynosić wymierne efekty, takie jak poprawa jakości gleby, retencji wody i odporności gospodarstw.
Rola państwa w tym modelu powinna polegać na tworzeniu stabilnych ram i wsparcia finansowego, a nie na samodzielnym realizowaniu transformacji. Kluczowym warunkiem powodzenia rolnictwa regeneratywnego jest jego opłacalność. Jeśli ma się upowszechnić, musi ograniczać ryzyko, a nie je zwiększać. Dlatego istotne są także wsparcie w okresie przejściowym, dostęp do finansowania, doradztwo i edukacja oraz jasny sygnał regulacyjny, że to długofalowy kierunek.
Dr Agata Kruszec, jako menadżerka ds. zrównoważonego rozwoju w Nestlé Polska, posiada bogate doświadczenie w sektorze chemicznym i rolno-spożywczym. Wspiera międzynarodowe organizacje w przechodzeniu na zrównoważone modele biznesowe, a jej praca koncentruje się na tworzeniu i wdrażaniu strategii zrównoważonego rozwoju z uwzględnieniem współpracy nauki i biznesu. Jej doświadczenie oraz zaangażowanie w tematykę zrównoważonego rozwoju wskazują, jak ważne jest podejście oparte na współpracy i innowacjach w kontekście rolnictwa przyszłości.
Zdjęcie - pliki.portalspozywczy.pl
