W Polsce wykryto 16 nowych ognisk grypy ptaków, które dotyczą łącznie ponad 1,9 mln sztuk drobiu i powiększają bilans strat w 2026 roku. Informacje potwierdzone przez służby weterynaryjne wskazują, że ogniska koncentrują się w regionach o intensywnej produkcji, co stwarza istotne ryzyko dla ciągłości dostaw i stabilności ferm.
Wśród potwierdzonych przypadków znajdują się zarówno fermy utrzymujące drób rzeźny, jak i kury nioski oraz stada reprodukcyjne; 16 nowych ognisk HPAI obejmuje różne typy gospodarstw. Największe pojedyncze ogniska dotyczą stad kur niosek i kur brojlerowych, co przekłada się na znaczące wyłączenia produkcyjne w kluczowych rejonach produkcji.
W gospodarstwach stwierdzono zakażenia u następujących gatunków drobiu:
Indyki.
Gęsi.
Kaczki.
Kury nioski i kury rzeźne.
Łącznie z ostatnimi wykryciami, w 2026 roku w Polsce potwierdzono ponad sto ognisk HPAI w stadach utrzymywanych w niewoli oraz liczne przypadki u ptaków dzikich, a choroba dotknęła już łącznie miliony ptaków. Z ogłoszonych danych wynika, że nowe ogniska dotyczą łącznie ponad 1,9 mln sztuk drobiu, a skumulowany bilans strat w gospodarstwach przekracza kilka milionów ptaków; ponad 1,9 mln sztuk drobiu odnosi się do najnowszej fali ognisk. Sytuacja ta klasyfikuje Polskę jako jedno z państw najmocniej dotkniętych w bieżącym roku na tle europejskim.
Zagrożenia i ryzyka dla produkcji
Rozszerzanie ognisk w rejonach intensywnej hodowli zwiększa ryzyko przerw w łańcuchu dostaw jaj i mięsa drobiowego oraz podnosi koszty sanitarnych działań zaradczych. Zwiększona liczba ognisk może prowadzić do ograniczeń w handlu wewnątrzwspólnotowym i wymagać dodatkowych kontroli przy przemieszczaniu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego.
Aby ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa i chronić fermy, rekomendowane działania obejmują szczegółowe środki bioasekuracyjne oraz wsparcie dla hodowców:
Wzmożona bioasekuracja na fermach, w tym dezynfekcja i kontrola dostępu personelu.
Szybkie zgłaszanie podejrzeń oraz natychmiastowe testowanie i izolacja stad.
Ograniczenia transportu drobiu i kontrola przemieszczania zwierząt oraz sprzętu.
Komunikacja z hodowcami i wsparcie finansowe dla poszkodowanych gospodarstw celem minimalizacji skutków ekonomicznych.
Monitorowanie sytuacji pozostaje kluczowe: służby weterynaryjne prowadzą nadzór nad ogniskami i współpracują z jednostkami lokalnymi oraz instytucjami unijnymi w celu koordynacji procedur. W obliczu rosnącej liczby ognisk warto, aby zarządzający fermami wykorzystali narzędzia zarządzania ryzykiem i inwestowali w długoterminowe systemy zapobiegania, a organy państwowe rozważyły mechanizmy wsparcia dla utrzymania stabilności sektora drobiarskiego; Polska w czołówce krajów wymaga szybkiej i skoordynowanej reakcji.
Zdjęcie - pliki.farmer.pl
