Mocznik z inhibitorem ureazy - jak działa i kiedy przynosi efekty
close_up

A strona używa plików cookie. Dowiedz się więcej o celach używania plików cookie i zmianie ustawień plików cookie w przeglądarce Korzystając z tej strony, zgadzasz się na używanie plików cookie zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki Dowiedz się więcej o plikach cookie

Mocznik z inhibitorem ureazy - jak działa i kiedy przynosi efekty

Czas na czytanie: Więcej 1 minut

Mocznik z inhibitorem ureazy - jak działa i kiedy przynosi efekty

Źródło: AGRONEWS Wszystkie aktualności źródła

Mocznik z inhibitorem ureazy jest nowoczesnym narzędziem, które umożliwia efektywne zarządzanie przemianami azotu w glebie. Działa na zasadzie czasowego spowolnienia hydrolizy mocznika, co pozwala ograniczyć wzrost pH w mikrostrefie oraz redukuje straty azotu w postaci gazowej, szczególnie w warunkach wysiewu rzutowego.

Skuteczność mocznika z inhibitorem ureazy zależy od wielu czynników, w tym od wilgotności, temperatury, pH oraz sposobu aplikacji. Właściwe zarządzanie tymi parametrami ma kluczowe znaczenie dla bilansu azotu w glebie i jego dostępności dla roślin.

Podczas hydrolizy mocznika, najpierw występuje on w formie N-NH2, co czyni go mobilnym w roztworze glebowym. Działanie inhibitora spowalnia ten proces, co z kolei ogranicza gwałtowny wzrost pH w mikrostrefie, minimalizując tempo powstawania amoniaku. W efekcie obecność inhibitora wpływa na równowagę między dwoma konkurencyjnymi drogami przemian azotu: uwalnianiem do atmosfery (w postaci NH3, NO, N2O i N2) oraz przemieszczeniem w głąb profilu gleby (jako mocznik lub NH4+ czy po nitryfikacji w formie NO3-).

Przemiany mocznika w glebie można podzielić na dwie główne drogi. Po rozpuszczeniu granuli mocznika powstaje roztwór, a jeśli hydroliza zachodzi szybko w strefie kontaktu z powietrzem, może dojść do lokalnego wzrostu poziomu jonu amonowego oraz pH. W takim wypadku rośnie udział amoniaku w puli amoniaku ogółem, co może prowadzić do jego dyfuzji do atmosfery. Z drugiej strony, jeśli mocznik transportowany jest w głąb profilu, jego cząsteczki przemieszczać się będą z wodą, a po hydrolizie jon amonowy będzie częściowo sorbowany, co sprzyja nitryfikacji do jonu azotanowego, który jest bardziej mobilny i podatny na wymywanie.

Ostatecznie, to jak długo mocznik oraz jego produkty hydrolizy pozostają w strefie 0-1(2) cm gleby, a także to, czy następuje ich przemieszczenie w głąb profilu, decyduje o dominującej drodze przemian azotu. Dobrze zaplanowana aplikacja mocznika z inhibitorem ureazy może przyczynić się do zwiększenia efektywności nawożenia i maksymalizacji plonów roślin uprawnych. Warto zwrócić uwagę na te kwestie, aby w pełni wykorzystać potencjał nawozu i zminimalizować straty azotu w glebie.

Zdjęcie - pliki.farmer.pl

Tematy: Agronomia, Agrochemia, Nawozy

Czytać wiadomości stało się łatwiejsze! Czytaj w Telegram.
Agronews

Aktualności tematu

Nie pamiętasz hasła?

Связаться с редакцией