Czwartkowa sesja na światowych rynkach surowcowych przyniosła wyraźne schłodzenie nastrojów. Zboża znalazły się pod silną presją podaży, a notowania rzepaku rozegrały prawdziwy rollercoaster wokół psychologicznej bariery 500 EUR/t. Kluczową rolę odegrały nie tylko dane o stanie upraw w Europie, ale także dynamiczna sytuacja na rynku ropy naftowej.
Na rynku pszenicy wyraźnie oddał pole sprzedającym. Na paryskim MATIF-ie notowania spadły o blisko 3,75 EUR/t, kończąc tydzień na wyraźnie niższych poziomach. Za przeceną stoi przede wszystkim bardzo dobra kondycja upraw we Francji, jednym z najważniejszych producentów w Unii Europejskiej. Aż 84% plantacji pszenicy miękkiej oceniane jest jako dobre lub bardzo dobre. To sygnał, którego rynek nie mógł zignorować, co oznacza wysokie prawdopodobieństwo solidnych zbiorów, a więc zwiększonej podaży już za kilka miesięcy. Podobny kierunek obrał rynek w Chicago, gdzie pszenica SRW spadła o ponad 2% w reakcji na globalną nadpodaż oraz dobre perspektywy zbiorów na półkuli południowej.
Najwięcej emocji przyniósł rynek rzepaku. W trakcie sesji kontrakty majowe spadły chwilowo poniżej poziomu 500 EUR/t, osiągając około 499,75 EUR/t. Jest to poziom nieprzypadkowy, który dla wielu uczestników rynku stanowi psychologiczną granicę. Presja spadkowa była bezpośrednio powiązana z rynkiem ropy naftowej. Zapowiedzi dotyczące uwolnienia irańskich rezerw surowca przechowywanych na morzu wywołały spadki cen energii, co natychmiast przełożyło się na sektor oleistych. Końcówka sesji przyniosła jednak wyraźne odbicie, a rzepak zamknął dzień na poziomie 502,25 EUR/t, co można odczytywać jako sygnał siły rynku oraz potwierdzenie znaczenia poziomu 500 EUR/t jako wsparcia.
Kukurydza i soja znalazły się w cieniu wydarzeń na rynku ropy i pszenicy. Spadki były bardziej stonowane, ale wyraźne. Na MATIF-ie kukurydza zakończyła sesję na poziomie 208,00 EUR/t, podążając niemal równolegle za pszenicą. W Chicago kompleks sojowy również pozostawał pod presją, gdzie spadki zanotowały śruta i ziarno, a jedynie olej sojowy utrzymał symboliczny wzrost, korzystając z powiązań z rynkiem energii.
Obecna sytuacja na rynkach rolnych to klasyczne przeciąganie liny między fundamentami a polityką. Z jednej strony mamy bardzo dobre warunki upraw w Europie, perspektywę wysokich zbiorów oraz globalną dostępność surowca. Z drugiej strony występują napięcia na linii USA-Iran oraz ryzyko zakłóceń w rejonie Cieśniny Ormuz. Na dziś przewagę ma strona podażowa, co wyraźnie pokazała piątkowa sesja.
Najbliższy tydzień może przynieść rozstrzygnięcia, które ustawią kierunek rynku na kolejne tygodnie. Kluczowe czynniki to:
Pogoda w Europie - prognozy dla Francji wskazują na dwa tygodnie bez opadów. Jeśli dobra kondycja upraw zacznie się pogarszać, może to zatrzymać spadki pszenicy.
Sytuacja w Cieśninie Ormuz - każde realne zagrożenie dla transportu ropy może natychmiast podbić ceny rzepaku i kukurydzy.
Decyzje USA dotyczące irańskiej ropy - szczegóły dotyczące uwalniania rezerw będą kluczowe dla całego rynku surowcowego.
Piątkowa sesja to wyraźny sygnał, że rynek nie reaguje już emocjonalnie na samą retorykę geopolityczną. Dla producentów oznacza to jedno: w krótkim terminie ceny mogą pozostawać pod presją, szczególnie w segmencie zbóż. Rzepak jednak pokazuje, że przy obecnej niestabilności rynku energii każde silniejsze wydarzenie geopolityczne może szybko wywołać odbicie. Rynek wchodzi w fazę dużej zmienności, co oznacza, że najbliższe tygodnie mogą być kluczowe dla decyzji sprzedażowych w wielu gospodarstwach.
Zdjęcie - agronews.com.pl
