Ongeveer 500.000 ton consumptieaardappelen in Nederland heeft momenteel geen afzet en drukt op volle schuren en beschikbare opslagcapaciteit. Telers staan voor de keuze niet langer wat ze aan de partij kunnen verdienen, maar welke route de minste directe kosten en risico's oplevert. Media-aandacht voor consumenten die zakken meenemen en volle loodsen vergroot de druk op de markt en op individuele bedrijven. Boerderij brengt de concrete opties in kaart en wijst op factoren die de keuze bepalen, zoals kwaliteit, transportafstand en afhandelingskosten.
Opties voor telers
De meest genoemde routes zijn verkoop aan alternatieve afnemers, inzet als diervoeder, levering voor vergisting en uitrijden op eigen land of andere percelen. Verkoop vraagt vaak om klantcontact en logistiek voor bulkafname of kleinere verpakkingen, terwijl voeracceptatie afhankelijk is van kwaliteitseisen van de diervoedersector. Vergisting vereist afspraken met biovergistingsinstallaties en voldoende logistieke capaciteit om volume en vochtigheid te verwerken. Uitrijden is technisch mogelijk maar wordt beperkt door bemestingsregels, timing en de kosten van werk en brandstof.
Wat bepaalt de keuze
Kwaliteit van de partij, afstand tot afzetpunten en de directe verwerkings- of transportkosten zijn bepalend; ook afnemersvoorwaarden en regionale capaciteit voor vergisting spelen een rol. Kleine partijen die niet aan bulkkopers verkocht kunnen worden, belanden sneller bij lokale voerafnemers of in digestoren als die beschikbaar zijn. Uitrijden kan goedkoop lijken maar brengt eigen kosten en soms beperkingen met zich mee.
Telers moeten per partij afwegen welke combinatie van opties de laagste netto-kosten oplevert, rekening houdend met kwaliteit, beschikbaarheid van afnemers en logistieke mogelijkheden. Het besluit om te verkopen, te leveren voor vergisting, als voer te gebruiken of uit te rijden is veelal een pragmatische afweging tussen directe kosten en het snel leegmaken van schuren.
Foto - www.boerderij.nl
